Խնդրում ենք սպասել...
Այսօր`  կիրակի, 29 նոյեմբերի, 2020 թ.

Համացանց

«Երեկվա հայտնի նամակի մասին». Հրանտ Տեր-Աբրահամյան

03:05, կիրակի, 25 հոկտեմբերի, 2020 թ.
«Երեկվա հայտնի նամակի մասին». Հրանտ Տեր-Աբրահամյան

Հրապարակախոս Հրանտ Տեր-Աբրահամյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է․ «Երեկվա հայտնի նամակի մասին:
     Պարզ է, որ ռազմական դրության պայմաններում ճիշտ չէ քննարկել դա մանրամասնորեն:
     Բայց իմ խոսքը բուն նամակի մասին չէ, այլ երևույթի:
     Ինչ-որ տեղ նույնիսկ ուրախ եմ, որ դա եղավ, ու որոշ չափով իրավիճակ լիցքաթափեց:
     Խնդիրն այն է, որ պատերազմի առաջին օրվանից մեր հանրության մեջ գեներացվում է դրսից փրկություն կոչելու կարգախոսը: Գեներացվում է և կազմակերպված քարոզչությամբ, և զուտ զանգվածային հոգեբանության առանձնահատկություններով:
     Հիմա, այս նամակից հետո, մենք հնարավորություն ունենք սթափ գնահատելու այս «գեներացիայի» գործնական նշանակությունը:
     Իսկ գործնական նշանակություն չկա:
     Պարզ պատճառով:
     Առանց այդ էլ, Մոսկվան, որին կոչ է արվում դիմել, անում է, կարծես թե հնարավորը:
     Նախ՝ բոլորս տեսնում ենք, որ հրադադար հաստատելու ռուսական փորձերն իրական են եղել: Տեսել ենք նաև դրանց տապալումը: Գիտակցում ենք նաև, որ տապալման պատճառը որտեղից է գալիս: Էլի փորձեր լինելու են խաղաղության հաստատման: Բայց, ով դեռ չի կորցրել սթափ դատելու ունակութունը, տեսնում է, որ կախարդական փայտիկով խաղաղություն հաստատել անհնար է:
     Երկրորդ՝ զենքի և մնացածի հարցը: Չմանրամասնեմ՝ պարզ է:
     Իսկ ավել ի՞նչ կարող է անել մի մեծ տերություն, որի բնական խնդիրն է ոչ միայն Հայաստանի, այլև Ադրբեջանի և Թուրքիայի հետ հարաբերություններում հավասարակշռություն պահպանելը:
     Ես այդպես էլ չհասկացա, ու կարծես, բացատրող էլ չեղավ, թե ի՞նչ են ավել պատկերացնում:
     Ռուս-թուրքական պատերա՞զմ, որի հիմքերը չեն երևում, և որի թատերաբեմն, ի դեպ, դառնալու է ամբողջ Հայաստանը: Սա՞ ենք ուզում»:
     Ռուս-ադրբեջանական պատերա՞զմ, որը վերածվելու է նույն ռուս-թուրքականի:
     Ի՞նչ:
     Չեմ ուզում նորից խորանալ, գրվել ու խոսվել է այս հարցի շուրջ:
     Խնդիրն այն է, որ աանց հիստերիկաների, հանգիստ գնահատենք ու հասկանանք ոչ միայն մեր, այլև մեր դաշնակից և ոչ դաշնակից պետությունների տեսակետները, հնարավորությունները և կարողությունները:
     Շնորհակալ լինենք եղածի համար:
     Եվ անիրատեսական սպասումներով, նաև մեր նկատմամբ հարգանքը չկորցնենք: Ես վստահ եմ, ու տեսնում եմ, որ շատ ռուսներ և ուրիշներ, հենց հիմա մեծ հարգանքով հետևում են հայկական հերոսական դիմադրությանը: Եվ այսպես են կերտվում իրական դաշնակցային հարաբերությունները»:

| | |
12485 | 0
Facebook