Խնդրում ենք սպասել...
Այսօր`  երկուշաբթի, 05 դեկտեմբերի, 2016 թ.
Ավանդների տոկոսադրույքը`  
Հայկական դրամ
14.00%
,
ԱՄՆ դոլլար
8.50%
,
Եվրոպական Եվրո
7.00%
,
Ռուսական ռուբլի
9.50%
Media Monitoring

Հարցազրույցներ

«Յուրաքանչյուր «Հանրապետական» պիտի հասկանա` այն, ինչ արել է մինչ օրս, եղել է դավաճանություն իր գաղափարախոսության և սկզբունքների նկատմամբ». Հրանտ Խաչատրյան

17:05, երկուշաբթի, 28 նոյեմբերի, 2016 թ.
«Յուրաքանչյուր «Հանրապետական» պիտի հասկանա` այն, ինչ արել է մինչ օրս, եղել է դավաճանություն իր գաղափարախոսության և սկզբունքների նկատմամբ». Հրանտ Խաչատրյան

MAMUL.am-ի թղթակցի զրուցակիցն է ՍԻՄ նախկին նախագահ Հրանտ Խաչատրյանը:
    
    
     - Պարոն Խաչատրյան, ՀՀ վարչապետ Կարեն Կարապետյանն անդամագրվելով կուսակցությանը, հայտարարեց, որ ՀՀԿ-ի պահպանողական գաղափարախոսությունն իրեն հոգեհարազատ է, ինչպե՞ս կմեկնաբանեք նրա այս խոսքերը, և առհասարակ, փոփոխությունների ձգտող ղեկավարը, կարո՞ղ է ՀՀԿ-ի գաղափարախոսը լինել:
    
    
- Ժամանակին լինելով այդ կուսակցության ակունքներին մոտ կանգնած` «Հանրապետական» կուսակցության գաղափարախոսության դեմ ոչինչ չունեմ: Պարզապես, խնդիրն այն է, որ մենք ՀՀԿ-ին ճանաչում ենք մի քանի դեմքով. մեր սերունդն, առնվազն, երկու դեմքով գիտի նրան: Եվ երբ գաղափարախոսության վրա հղում ենք կատարում, նշանակում է հռչակված կանոնադրական նպատակների մասին է խոսքը գնում, բայց տվյալ պահին, կարծում եմ, այդպիսի մեկնաբանություններն ուղղակի հարցի ուղիղ պատասխանից խուսափելու ձևեր են, որովհետև բացի գաղափարախոսությունից, այն կենդանի կուսակցություն է, գործող կուսակցություն, առավել ևս իշխող կուսակցություն է: Կա նաև, այսպես ասած` հաստատված, ճանաչված գործելակերպ և չեմ կարծում, որ կուսակցության շարքերը մտնելուց պետք է որևէ մեկն ասի, որ ինքը գործելակերպին է համաձայն, որ մտնում է: Ինչ վերաբերում է երևույթին, ապա, առնվազն երկու ամիս է` ՀՀԿ-ի ներսում այդ խոսակցությունները գնում էին: Իրենց համար ՀՀԿ-ի ներսում նրա լինելը շատ կարևոր է: Եվ հիմա, ասենք, մարտավարական խնդիրներ են լուծվում և´ ՀՀԿ-ի առումով, և´ նոր ներգրաված անձանց համար և այդ շրջանակներում իրենք մտնում են իշխող կուսակցություն, որպես իշխող կուսակցության կողմից նշանակված մարդիկ: Այդպիսի մարտավարությունը շատ բնականոն է ինձ թվում, որովհետև Հայաստանում միանգամից հակադրության, բևեռացման այսպիսի պայմաններում, ոչ ոք ոչինչ չի կարող անել:
    
     - Այդուհանդերձ, «Հանրապետականն» ի՞նչ հարց է ուզում լուծել Կարեն Կարապետյանին իր շարքերը ներքաշելով:
    
    
- Եթե ուզում եք պատասխանս հստակ լինի, ես ինքս այդպիսի տեսանելի քայլերի չէի գնա, որովհետև նման գործընթացներն ի սկզբանե անորոշ ելքով են, հատկապես Հայաստանում, երբ և´ դեմքերը գիտենք, և´ դեպքերը, և´ կերպարները, շարժառիթները, ամեն ինչը գիտենք: Այդ պատճառով, դեռ մարդիկ կմնան իրենց տեսակետներին: Առկա է նաև իշխանության ազդեցության ոլորտներում վերաբաշխման հարցը: Այն, ինչ հիմա է կատարվում` փոխատեղումներ, կադրային փոփոխություններ և այլն, դրանք բոլորի համար կարևոր են, բայց դեռ մարտավարական են: Դեռ կրքերը կբորբոքվեն իշխանության մեջ և Հայաստանում, դա պայմանավորված կլինի ընտրությունների ժամկետներով ու թե ինչ կլինի, նորից եմ ուզում ասել` շատ կցանկանայի, որ հասարակությունից կախված լիներ, որովհետև ինչ որ կատարվում է վերևներում առանց մեզ, դա ինձ բացարձակապես հետաքրքիր չէ և կարծում եմ, ուրիշներին էլ պետք է հետաքրքիր չլինի:
    
     - ՀՀԿ-ին անդամագրվելը Կարեն Կարապետյանի վարկանիշի վրա կազդի՞, ի՞նչ եք կարծում:
    
    
- Եկեք ամեն ինչ դիտարկենք այն տեսանկյունից, որ Հայաստանում մի օր ինչ-որ բան փոխվելու է, և մենք այն վիճակում ենք, որ մեզ փոփոխություն պետք է: Եթե խոսենք փաստերից, «Հանրապետական» կուսակցության նախագահն իր ամբողջ բացասական «բագաժով», ժողովրդի մոտ ունեցած վարկանիշով, ներկայացրել է մի նոր վարչապետ և ասել, որ նա փոխելու է ոչ միայն «Հանրապետական» կուսակցության գործելաոճը, այլ նաև երկրի կառավարման ոճը: Հիմա մենք դրան պետք է տեր կանգնենք` անկախ նրանից, թե դրա տակ ի՞նչ է դրված եղել, ո՞ւմ կողմից, որովհետև մեզ կառավարման ոգին փոխելը շատ պետք է: Եթե կհայտնվի մեկ ուրիշը, որը մեզ համար ավելի ընդունելի ձևերով կփոխի երկրի կառավարման ձևն ու ոգին, մենք կորոշենք այդ մյուսին օգնենք, թե չօգնենք, որովհետև յուրաքանչյուր մարդ մի փոքրիկ գործով կամ խոսքով կարող է ցանկացած մեկին օգնել կամ խանգարել: Հիմա մենք ոչինչ եթե չենք անում, պետք է որոշենք մեզ համար օգնելու կամ խանգարելու հարցը` առավել ևս, որ այլևս ո´չ վստահություն կա, ո´չ ցանկություն` որևէ մեկի մասին լավ բան ասելու, պատասխանատվություն վերցնելու մեկի ասածի համար: Կարծում եմ` բոլորի մոտ էլ այդ ցանկությունը չկա, բայց հիմա հարց է դրված` լա՞վ է, որ մտել է կուսակցություն, թե՞ վատ է: Իհարկե, ակնհայտ է, որ շատերի մոտ դա հիասթափության ալիք է առաջացնում, մտածում են, որ ինքը եկել էր պայքարելու, բայց իրեն արդեն փոխեցին, ձեռքն ու ոտքը կապեցին, բայց ամեն ինչ այդքան հեշտ չի` և´ ֆոնն է հասկանալի, և´ որ ընտրություններ պետք է լինեն, և´ ում վիճակը լավ է, ով իրեն բավարարված է զգում` ավելի ամրապնդի իր վիճակը, ով իրեն վատ է զգում` ավելի լավացնի: Մենք մի ժողովուրդ ենք, սա մեր վերնախավն է` ուզենք թե չուզենք: Եթե ընդդիմությունում կլինեն անակնկալներ, դա էլ կհամեմատենք և կորոշենք` օգնո՞ւմ ենք, թե՞ ոչ:
     Այդ գործընթացներն, ակնհայտորեն, կապված են հաջորդ ընտրությունների հետ, որովհետև այն մյուս փաստարկները, հանուն որոնց պետք է փոխել երկրի վիճակը, տնտեսությունը զարգացնեն և այլն, դրանք մշտական գոյություն ունեն, բայց ընտրություններից երկու երեք ամիս առաջ են ի հայտ գալիս, ուրեմն ակնհայտորեն կախված են ընտրական գործընթացների հետ: Բայց թեկուզ այդպես է, եթե լինելու է փոփոխություն, մեզ պետք է դրական կողմին ձեռք մեկնել, օգնել, իսկ բացասականին խանգարել: Ամեն ինչ դեռ նոր է սկսվում, դեռ տեսանելի փոփոխություններ, բացի հայտարարություններից, կադրային փոփոխություններից, չենք տեսել և դա հնարավոր էլ չէր, կարճ ժամանակում այդպիսի լուրջ բաներ չեն արվում:
    
     - Կադրային փոփոխությունների հետ կարե՞լի է հույսեր կապել. այդ փոփոխություններն ինչ-որ բան ասո՞ւմ են:
    
    
- Իհարկե, եղել են կադրային փոփոխություններ..., մենք այդ նորերին չգիտենք, թե ինչ կարողություններ ունեն, հետևում ենք մամուլում նրանց պատասխաններին, նկատվում է, որ նրանք դեռևս խոսելու պատրաստ չեն, բայց նայում ես կենսագրությունները, պրոֆեսիոնալիզմի առումով, համենայնդեպս, այն մարդկանցից չեն, որ ամբողջ կյաքնում հինգ հոգանոց կոլեկտիվ չէին ղեկավարել, հիմա էլ եկել, ասում են` մենք ձեզ պետք է ղեկավարենք: Մենք այդ փուլն էլ ենք չէ՞ անցել: Երկար տարիներ մեզ ղեկավարել են մարդիկ, ովքեր ղեկավարման բացարձակապես փորձ չեն ունեցել: Այդ առումով դեռ շուտ է եզրակացություններ անել:
     Վերջին հաշվով մենակ վերնախավի փոփոխությամբ չի լինելու Հայաստանի դրական փոփոխութունները, դա լինելու է բոլորի մասնակցությամբ, ակտիվ զանգվածի մասնակցությամբ, իսկ եթե մարդիկ կան, որոնք ակտիվ են միայն ինքնահաստատվելու համար, մենք նրանց էլ ենք ճանաչում, նրանց չպետք է լսել:
    
     - Խորհրդարանական ընտրություններ են առջևում, նոր դաշինքներ են ստեղծվում, դրակա՞ն եք վերաբերվում դրանց և հավատում եք, որ նրանք կարող են մեր իրականությունում որևէ բան փոխել:
    
    
- Այս ամենն, ինչ որ չափով համապատասխանում է նաև միջազգային ստանդարտներին, այսինքն` ով ինչ անում է ուղղակիորեն և դեռ չի վնասում մարդկանց, թող անի, բայց նորից պետք է վերադառնամ այն հարցին, որ փոփոխություններ դրական, կայուն և երկարատև կարող են լինել միայն երկրի ժողովրդի մասնակցությամբ: Այս երկրի հիմնական սուբյեկտը երկիրը մաքրող մարդիկ են և եթե նրանք չմասնակցեն, հնարավոր է ցանկացած խաղեր` նաև արտաքին աշխարհի հետ կապված, ինչի արդյունքում մենք կմնանք նույն վիճակում: Այս ընթացքում մարդիկ իրենց աշխատանքը պետք է բարեխիղճ կատարեն և շատ պահանջատեր ու հետևողական լինեն վերնախավում տեղի ունեցող փոփոխությունների նկատմամբ: Ես երկար ժամանակ հարցազրույցներ չէի տալիս, որովհետև երկրում փոփոխությունների հիմք չէի տեսնում: Հիմա տեսնում եմ այդ հիմքերը և իմ կարծիքն ասում եմ ոչ միայն Ձեզ, այլ նաև իմ շրջապատին: Պետք չի հրաշքների սպասել, ինչ-որ անհատների ասպետներ պատկերացնել, բոլորն էլ մարդիկ են և նրանք, ովքեր դեռ Հայաստանից չեն գնացել, ցանկանում են արևի տակ տեղ ունենալ և Հայաստանում տեղ ունենալ:
    
     - Ի՞նչ է սպասվում այսուհետ:
    
    
- Ես ենթադրում եմ, որ դեռ խմորումներ կընթանան, որ ՀՀԿ-ն պետք է իր դեմքը փոխի ընտրություններում գոնե մաքուր ձայներ ստանալու համար, որոնք բոլոր պարագաներում են պարտադիր և առնվազն հեշտացնում են մնացած գործերն` իշխանությունը պահպանելու: Բոլոր պարագաներում էլ, այդ քայլերը պետք է լինեին և դրանից ենթադրել, թե հետո ինչ կլինի, կարծում եմ, ո´չ մենք կարող ենք հստակ կանխատեսումներ անել, ո´չ էլ ուրիշը, այդ թվում նաև գործող անձինք: Ես կարծում եմ, որ հասարակությունը պետք է պահանջատեր լինի, որովհետև, եթե հասարակությունը չի միջամտում, թեկուզ իր կարողությունների չափով այս կա այն նժարին որևէ բան չի դնում, չի վերցնում, այդ ամենը վերածվում է վերնախավային ներքին խաղերի կամ պայքարի թեկուզ, եթե նույնիսկ դա պայքար է:
    
     - ՀՀԿ-ն ընտրություններին հաղթանակ կտանի՞ ինչպես միշտ, թե անսպասելի զարգացումներ կարող են լինել:
    
    
- Ես որպես սուբյեկտիվ անհատ, որը նաև «Հանրապետականի» հիմնադրամանը ոչ միայն կողքից է նայել, այլև օգնել, շատ ուրախ կլինեի, որ Հայաստանում դրական փոփոխությունները դարձյալ կապեին «Հանրապետական» կուսակցության անվան հետ: Այսինքն` ձևի և բովանդակության համապատասխանությունը լիներ այնպես, որ մենք վերհիշեինք այն ժամանակները, երբ հիմնադրվում էր «Հանրապետական» կուսակցությունը: Այն ժամանակ բոլոր թերությունները կարող էին դիտվեր որպես թյուրիմացություններ կամ անփորձության հետևանք, ինչպես կուզեք անվանեք, բայց եթե Հայաստանի բարեկեցիկ ապագան կապվի «Հանրապետական» կուսակցության անվան հետ, ես դեմ չեմ լինի, ընդհակառակը, ներքին բավարավածություն կունենամ: Հիմա իշխող կուսակցությունը «Հանրապետականն» է: Մենք շատ լավ գիտենք էնտեղ ինչ բարքեր են, ինչ ձգտումներ են և այլն, բայց հիմա կան ընդդիմադիր դաշինքներ, կան կուսակցություններ, որոնք անունները փոխում են, որ մենք չհիշենք իրենք ով են: Ես ինչո՞ւ պիտի նման տարբերակում դնեմ մարդկանց մեջ` մեկի ճակատին ընդդիմադիրի պիտակ է փակցված, մյուսինին` իշխանական: Նրանք ուղղորդվող ատրիբուտներ են, բայց կարևորը բովանդակությունն ու էությունն է: Ես հիմա այնպիսի բառեր եմ ընտրում, որպեսզի այս կարևոր փուլում մարդիկ կարողանան տարբերել ձևը բովանդակությունից, հակադրությունը թշնամությունից և պայքար բառի տակ չհասկանան ամեն ինչ, ինչ որ նման է պայքարին: Պայքարը պետք է լինի կազմակերպված, պետք է ամեն մեկն իր պատասխանատվության բաժինն ունենա, պետք է դա նախանձի և ատելության հիման վրա չլինի, պետք է լինի գիտակցված, հանուն նրա, որ մենք մեր երկրում ապրում ենք և ուզում ենք, որ նա լինի ապրելու ամենալավ վայրը: Այդ գիտակցությունը, եթե բոլորին հասանելի դառնա, ես դա կհամարեմ հեղափոխություն բոլորի համար: Այդ թվում յուրաքանչյուր «Հանրապետական» էլ պիտի հասկանա, որ այն, ինչ մինչ օրս արել է, եղել են շեղումներ` թույլատրեի, անթույլատրելի, ես դատավոր չեմ ուզում լինել, բայց դրանք եղել են շեղումներ հենց «Հանրապետական» կուսակցության գաղափարախոսության նկատմամբ, հենց նրա կանոնադրության, նրա հիմնադիրների սկզբունքների, Աշոտ Նավասարդյանի հիշատակի նկատմամբ դա եղել է դավաճանություն:

2034 | 0
|
Հավանե՛ք և բաժանորդագրվե՛ք
Facebook
ВКонтакте
ՄԱՄՈՒԼ.am